ศูนย์การเรียนรู้

กลไกการเทรด CFD

ทำความเข้าใจสถานะ Long & Short เลเวอเรจ และมาร์จิ้น

สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มต้นลงทุนหรือเทรด จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเข้าใจแนวคิดหลักของสถานะ Long และ Short เลเวอเรจ และมาร์จิ้น ด้านล่างนี้ เราอธิบายพื้นฐานควบคู่กับประเด็นในทางปฏิบัติที่เทรดเดอร์ควรคำนึงถึง

1. สถานะ Long และ Short

สถานะ Long (ซื้อ)

สถานะ Long จะเกิดขึ้นเมื่อคุณคาดว่าราคาสินทรัพย์จะปรับตัวสูงขึ้น หากราคาขึ้น คุณจะได้รับกำไร หากราคาลง คุณจะขาดทุน

ขั้นตอนการทำธุรกรรม: ส่งคำสั่งซื้อ → โบรกเกอร์ (หรือตลาดหลักทรัพย์) ดำเนินการ → ถือสถานะ → ปิดสถานะเพื่อรับรู้กำไรหรือขาดทุน

ในหุ้น อาจมีรายได้เพิ่มเติม เช่น เงินปันผล และในพันธบัตร คือดอกเบี้ย ส่วนใน CFD เงินปันผลมักจะถูกสะท้อนในรูปแบบ “การปรับเงินปันผล” (Dividend Adjustment)

สถานะ Short (ขาย)

สถานะ Short จะเกิดขึ้นเมื่อคุณคาดว่าราคาสินทรัพย์จะลดลง ในการเทรดฟิวเจอร์สหรือ CFD คุณสามารถเปิดสถานะ Short ได้โดยไม่ต้องยืมสินทรัพย์ แต่สำหรับหุ้น Spot โดยทั่วไปจำเป็นต้องมีการยืมหุ้น

กระบวนการหุ้น Spot: ยืมหุ้น → ขายในตลาด → ซื้อคืนในราคาที่ต่ำกว่า → คืนหุ้นและรับรู้กำไร

(ใน CFD หรือฟิวเจอร์ส ไม่จำเป็นต้องยืม คุณสามารถเปิดและปิดสถานะผ่านแพลตฟอร์มได้โดยตรง)

สถานะ Short มีภาระผูกพันและความเสี่ยงเพิ่มเติม เช่น การจ่ายเงินปันผลแทนผู้ถือหุ้นเดิม ต้นทุนการยืมหรือค่าฟันดิง และโอกาสขาดทุนที่ไม่จำกัดในทางทฤษฎี ดังนั้นการบริหารความเสี่ยงจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง

2. เลเวอเรจและมาร์จิ้น

เลเวอเรจ

เลเวอเรจคืออัตราส่วนของมูลค่าสถานะต่อเงินทุน (อิควิตี้) ของคุณเอง ตัวอย่างเช่น เลเวอเรจ 10 เท่าหมายความว่าเงินทุน 1 หน่วยควบคุมการเปิดรับตลาด 10 หน่วย

ผลกระทบ: ทั้งกำไรและขาดทุนจะถูกขยาย และในสินทรัพย์ที่มีความผันผวนสูง ความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

สูตร:

เลเวอเรจ = มูลค่าสถานะ ÷ อิควิตี้ของบัญชี = 1 ÷ อัตราหลักประกันเริ่มต้น

มาร์จิ้น

หลักประกันเริ่มต้น (Initial Margin): เงินฝากขั้นต่ำที่จำเป็นในการเปิดสถานะ

หลักประกันรักษาสภาพ (Maintenance Margin): ยอดคงเหลือขั้นต่ำที่จำเป็นในการรักษาสถานะเปิดอยู่ หากต่ำกว่านี้อาจทำให้เกิดมาร์จิ้นคอล (Margin Call) หรือการบังคับปิดสถานะ (Stop-out)

ประเภทของมาร์จิ้น:

Cross Margin: ยอดคงเหลือในบัญชีทั้งหมดรองรับผลขาดทุนจากทุกสถานะ

Isolated Margin: มาร์จิ้นถูกกำหนดแยกต่อหนึ่งสถานะ

ตัวอย่าง: อิควิตี้ของบัญชี 1,000 USD เลเวอเรจ 20:1 → มูลค่าสถานะสูงสุด 20,000 USD

ราคาเพิ่มขึ้น 1% → กำไร 200 USD → อิควิตี้ของบัญชีเพิ่มขึ้นประมาณ 20%

ราคาลดลง 5% → มีโอกาสสูญเสียอิควิตี้ของบัญชีเกือบทั้งหมด

3. การคำนวณมาร์จิ้น

สูตรพื้นฐาน

หลักประกันเริ่มต้น = มูลค่าที่ตราไว้ × อัตราหลักประกันเริ่มต้น

หลักประกันรักษาสภาพ = มูลค่าที่ตราไว้ × อัตราหลักประกันรักษาสภาพ

การคำนวณมูลค่าที่ตราไว้

Stock CFD: ราคา × จำนวน

FX: ขนาดการเทรด (ล็อต) × หน่วยสัญญา × อัตราแลกเปลี่ยน

ดัชนี/ฟิวเจอร์ส: จุด × มูลค่าสัญญาต่อจุด × จำนวนสัญญา

ตัวอย่าง

Stock CFD: Apple 150 USD ซื้อ 100 หุ้น อัตรามาร์จิ้น 10% → มูลค่าที่ตราไว้ 15,000 USD มาร์จิ้น 1,500 USD

FX: EUR/USD 1.1200 ซื้อ 1 ล็อต (100,000 EUR) อัตรามาร์จิ้น 2% → มูลค่าที่ตราไว้ 112,000 USD มาร์จิ้น 2,240 USD

Margin Call & การบังคับขาย

(ยอดคงเหลือในบัญชี + P&L ที่ยังไม่เกิดขึ้นจริง) < หลักประกันรักษาสภาพ → ทำให้เกิดมาร์จิ้นคอลหรือการบังคับปิดสถานะโดยอัตโนมัติ

ราคา Stop-loss สามารถคำนวณได้คร่าวๆ เป็น การขาดทุนที่ยอมรับได้ ÷ ขนาดสถานะ

4. ต้นทุนการเทรด

สเปรด: ความแตกต่างระหว่างราคา Bid และ Ask ซึ่งเป็นต้นทุนที่เกิดขึ้นทันทีเมื่อเปิดสถานะ

ค่าคอมมิชชั่น: ค่าธรรมเนียมแบบคงที่หรือตามเปอร์เซ็นต์ ขึ้นอยู่กับขนาดการเทรด และแตกต่างกันไปตามโบรกเกอร์

Swap/Overnight Financing: ต้นทุนหรือดอกผลจากการถือสถานะข้ามคืน สะท้อนถึงความแตกต่างของอัตราดอกเบี้ย ต้นทุนการจัดเก็บ/ขนส่งสินค้าโภคภัณฑ์ หรือโครงสร้าง Contango/Backwardation ของสัญญาฟิวเจอร์ส

ต้นทุนอื่นๆ: Slippage, Requotes, ภาษี, ค่าการแปลงสกุลเงิน รวมถึงค่าธรรมเนียมอื่นๆ (เช่น ค่าถอนเงิน หรือค่าธรรมเนียมไม่มีกิจกรรม) หากมีการเรียกเก็บ

5. การบริหารความเสี่ยงและกลยุทธ์เชิงปฏิบัติ

ขนาดสถานะ: จำกัดความเสี่ยงต่อการเทรดแต่ละดีลไว้ที่ประมาณ 0.5–2% ของอิควิตี้ของบัญชี และปรับขนาดสถานะโดยอ้างอิงตัวบ่งชี้ความผันผวน เช่น ATR

การจัดการการขาดทุน: ตั้งค่า Stop-loss ล่วงหน้า และตรวจสอบระดับหลักประกันรักษาสภาพอย่างสม่ำเสมอ เพื่อลดโอกาสถูกบังคับปิดสถานะ

การเพิ่มประสิทธิภาพต้นทุน: สำหรับการเทรดระยะสั้น ให้เน้นเลือกคู่/บัญชีที่มีสเปรดและค่าคอมมิชชั่นต่ำ สำหรับสถานะระยะยาวให้ให้ความสำคัญกับการบริหารต้นทุน Swap/Rollover

การเลือกโบรกเกอร์: ตรวจสอบโครงสร้างค่าธรรมเนียม คุณภาพการส่งคำสั่งและการแมตช์ออร์เดอร์ การแยกสินทรัพย์ลูกค้า (Segregated Account) และสถานะการกำกับดูแล/ใบอนุญาตของโบรกเกอร์

Stress Testing: พิจารณาสถานการณ์สุดขั้ว เช่น ความผันผวนรุนแรง ช่องว่างของราคา (Gap) วิกฤตสภาพคล่อง และความเสี่ยงฝั่งโบรกเกอร์ เพื่อทดสอบความทนทานของพอร์ตและบัญชี

6. สรุป

Long: การเปิดสถานะเพื่อเก็งกำไรว่าราคาจะปรับตัวขึ้น

Short: การเปิดสถานะเพื่อเก็งกำไรว่าราคาจะปรับตัวลง

เลเวอเรจ: ช่วยให้เข้าร่วมตลาดขนาดใหญ่ด้วยเงินทุนจำนวนน้อย แต่ทั้งกำไรและขาดทุนจะถูกขยาย

มาร์จิ้น: มูลค่าที่ตราไว้ × อัตรามาร์จิ้น หากมาร์จิ้นไม่เพียงพออาจทำให้เกิดมาร์จิ้นคอลหรือการบังคับปิดสถานะ

ต้นทุนการเทรด: ต้องพิจารณาสเปรด ค่าคอมมิชชั่น สวอป และต้นทุนอื่นๆ อย่างครอบคลุม

การบริหารความเสี่ยง: การกำหนดขนาดสถานะ การตั้งค่า Stop-loss การบริหารต้นทุน การเลือกโบรกเกอร์ที่เหมาะสม และการทำ Stress Testing เป็นองค์ประกอบสำคัญของการเทรด CFD อย่างยั่งยืน